آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Wednesday, September 29, 2004
يه بعد از ظهر جمعه ی فجيع همين نزديکيا. يه صدای خسته که تازه از سفر برگشته. يه تراک amor mio که هزار بار تکرار می شه و تکرار می شه. يه عالمه حرف که تو گلوهه گير کردن. يه عالمه اشک که موقع حرف زدن بی اختيار سرريز می کنن. يه عالمه بن بست که هميشه بن بست می مونن. و يه حس اصيل آروم که تو تنت جاری می شه و خاليت می کنه و خاليت می کنه و خالی.
حکايت بارانی بی قرار است اين گونه که من دوستت می دارم. * + " من از رقابت نمی ترسم. برعکس. نمی فهمی؟ من از اين می ترسم که هميشه رقابت می کنم - اين منو می ترسونه. به خاطر همين دپارتمان تئاتر رو ول کردم. اين که من شرطی شده م و ارزش های همه رو می پذيرم، از تشويق و تحسين خوشم می آد، و دوس دارم ديگرون در موردم به به و چه چه کنن، کارو درست نمی کنه. من از اين شرمنده م، بيزارم. اين که جرأت ندارم هيچ کس نباشم حالمو به هم می زنه. از خودم و هر کس ديگه که هميشه می خواد يه جوری گرد و خاک راه بندازه بيزارم. " فرنی و زويی --- جی-دی-سلينجر + "هر وقت خواستی بيا، هر وقت خواستی برو..." گفتنش سخته، فکر کردن و عمل کردن بهش سخت تر. هميشه تو تعليق نگرت می داره. انگار که هميشه يه چمدون بسته شده ی آماده کنار در باشه... می دونی چی کم داره؟ اون "من هستما، هر چی که بشه" رو کم داره.. اون اطمينان و آرامشی که وجود يه حضور هميشگی بهت می بخشه رو کم داره.. کامل نيست.. بس نيست.. هميشه تهش سه نقطه جای خالی داره... + خوب حقيقتش لا به لای يه عالمه کاغذای کاهی و پوستی و کالک و مدادای چه می دونم هاش دو و ب سه و گونيا و شابلون کلی حالم بهتره. ولی قبلنا يه چيزی توم بود که حالا نيست. نمی دونم کجا گمش کرده م. بعدشم که خوب منم کلی دلم جمشيديه می خواد، چی کار کنيم اون وقت؟ + سخنی مگو که از اندوه سرشارم کند سخنی مگو. جاده ها و خيابان ها سرشار کرک بال های بهار است، می دانم من کرک بال بريده را خوب می شناسم. بلبلان سرد کاسه های مسی آوازی ندارند، آنان که شبی چنين مهتابی می ايستند و در برابر خانه ها به جست و جوی شماره ای کبريت می کشند رازی ندارند. همه چيزی چون حباب در اين شب مهتابی روشن است سخنی مگو سخنی مگو ماه نمی داند زيبا نيست. بگذار ماه بر اين شب بی ثمر ببارد بگذار قلب مان چون پاره سنگی در اين شب مهتابی روشن شود. * نت هايی برای بلبل چوبی --- شمس لنگرودی* |
|
Comments:
Post a Comment
|