آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Monday, December 13, 2004
آدم که کم کم پا به سال ديدگی می ذاره، ديگه دامنه ی معاشرت هاش به گستردگی قبل نيست. آدم های نا آشنا رو کمتر می تونه تحمل کنه. سخت گيرتر می شه، خود دار تر، و کم حرف تر. دوست هاش گزيده تر می شن. شايد از يه جايی به بعد ديگه به ندرت با دوست جديدی صميمی بشه. دوستی پايداری شکل بگيره.
بعد اما تو همين بازه ی کوچيک دوستی ها و رفاقت های به جا مونده، احساس استغنا می کنه. حس می کنه رابطه ش با همين معدود آدم های غربال شده، چه قدر می تونن عميق باشن. چه قدر خوبت می کنن. چه قدر پِرُت می کنن. چه قدر از حس دوست داشتن و دوست داشته شدن لبريز می شی. چه قدر از داشتن همچين آدم هايی شاد و مغرور می شی. می دونی؟ شايد خيلی وقتا آدم تو يه رابطه به اون شکلی که می خواد، يا به اون سطحی که انتظار داره نرسه. اما به عقيده ی من اين باعث نمی شه که کل رابطه بره زير سوال. همون فراز و نشيب ها، همون جنگ و جدل ها، همون قهر و آشتی ها هر کدوم معنی شون اينه که برام مهمی، که برام با بقيه فرق داری، که می خوام باشی علی رغم هر چه که نيست و هست. داشتن بعضی آدم ها خيلی غنيمته، خيلی.. آدمی که بعد از سال های بی سلام بتونی بازم بری پيشش و بدونی با روی باز بهت لبخند می زنه و می پذيرتت. آدمی که تو رو با تمام نقاط تاريک و نيمه ی سياهت تحمل می کنه. آدمی که بدونی هميشه تو قلبش يه جا داری، يه جای مخصوص. آدمی که تو موقعيت های سخت و بد زندگی ت، حتا جاهايی هم که خودت زدی همه چيزا رو شکوندی، بازم پشتت رو خالی نمی کنه. بازم يه گوشه وای ميسته و می گه من هستم. آدمی که اگر مرهم نيست، لااقل زخم هم نمی زنه، نمی خراشتت. حتا جای زخماشم - زخمايی که باعثش خود تو بودی - به رُخت نمی کشه. فکر کنم همچين آدمی بودن، همچين دوستی موندن کار سختيه. خيلی سخت. اون قدر که من هميشه در مقابلش به احترام سر خم می کنم. می دونم که در کلام گوينده ی خوبی نيستم، در رفتار سپاسگزار خوبی، و قدرشناس خوبی هم. اما می خوام بگم می فهمم که اين جور دوست بودن و دوست موندن چه قدر بزرگه، چه قدر باارزشه، و چه قدر تو اين روزهای سرد سرد يخی، بهم قوت قلب داده. من می فهمم که بعد از نيم سال، يه سال يا حتا دو سال سکوت، وقتی بتونی مثل روز اول با يه آدم حرف بزنی و بی دغدغه از بودنش لذت ببری يعنی چی. لااقل تو دل خودم مطمئنم که اين حسه نمی تونه توهم باشه. |
|
Comments:
Post a Comment
|