آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Friday, October 19, 2007
اين اسلوب نگارش گاهی وقتا منو میکُشه اصن!
تو وبلاگايی که من میخونم، اين تکنيک «جراحی کلمات» تو سه نفر به شدت تو چشم میخوره: امير بامداد و هرمس و ساسان عاصی. بعد الان داشتم وبلاگ امير بامداد رو میخوندم، ديدم «چگونگی» رو نوشته «چهگونهگی»، يا «دانشگاه» رو نوشته «دانشگاه»، «يکسان» رو نوشته «يکسان»، «رويداد» رو نوشته «رویداد». خوب اولا نمیدونم که اين مدل نگارش از کجا يه هو سبز شده و رو چه پايه و اساسی، اما راستش اصلا خوشگل نيست چگونگی طفلی رو اينهمه بشکونيمش! چرا خوب؟! حتا يه جاهايی ديگه حرص آدمو در مياره اين جراحیها. عوضش يادمه چيزی که به شدت تو زبان ژاپنی يا اسپانيايی توجه منو جلب کرد، همين همنشينی مسالمتآميز تکههای مختلف بود تو يک کلمه. يعنی اونا ميان خيلی ظريف ضماير يا گاهی وقتها اسمها رو میشونن توی کلمه، بدون هيچ اسپيس و بکاسپيسی. و الگانتیشون دقيقا به همين چرخش زبانیشونه؛ که تو يه کلمه، اينمدل شکستگیها رو نداريم و همه رو يکپارچه میبينيم. راستش اين «ه»های اضافه شده لابهلای مصدرها، اين «-»ها، اين تکه پاره کردنها و جراحی کلمهها کلی از زيبايی بصری نوشته کم میکنه. يعنی راستش اينکه کلی قيافهی نوشته رو شلخته میکنه و تو روانخوندن متن هم دستانداز ايجاد میکنه حتا. |
البته ما همنشيني با شما رو هم به همنشيني شما ترجيح ميديم، مثلني
البته اونایی که - بینشون دارن ، یه کمی اذیت ام میکنه
اما فکر میکنم که عادتی باشه
یعنی اگه از روز اول به همین روش ِ درست ِ بامداد اینا که اگر اشتباه نکنم روش ِ عاشوری هستش ( حالا خودش میاد میگه چیه و مال ِ کیه !!) نوشته شده بودن ، حالا مدلِ به هم چسبیده اش چشممون رو اذیت میکرد
به طور کل فکر کنم شما هم راجع به اون مطلب خوندین که یه تحقیق انجام شده که نشون میده که کلن آدما وقتی به یه کلمه نگاه میکنن ، اگه حروف ِ یه کلمه توش باشه ، حتی اگه به ترتیب پشت سر هم قرار نگرفته باشه هم میتونند به راحتی بخوننش و تشخبص اش بدن
یعنی که مثلن شما اگه توی یه نوشته به کلمه ی (دانشگاه ، داشنگاه ، دانگشاه و...) برخورد کنید ،ممکنه بخونیدش ، رد بشید برید و حتی متوجه ی اشتباه بودنش هم نشید
تخصصی ترش هم این هست که توی مغز همه ی آدما یه دستگاهی وجود داره با اسم پارسر که زبان رو بخش بخش دریافت میکنه چه وقتی میشنوه چه وقتی میخونه که اون دیگه خیلی بحث اش طولانیه و کلن بعد از این همه سخنرانی بیخیال!!!؟
بعدتر هم ما کماکان منتظریم بعضی ها که آن طرف نشسته اند، در پوستین بعضی های دیگر بیفتند ببینیم چه می کنند!ـ