
اگه «مچپوينت» يکی از راحتالحلقومترين کارای وودی آلن باشه، «افرا»ی بيضايی هم مچپوينتترين نمايشیه که من ازش ديدهم. تازه حتا دارم وسوسه میشم بگم برداشتی آزاد از داگويل بود به روايت بهرام بيضايی با اون چيدمان استادانهی کلمات، که وقتی آخر نمايش اومد رو صحنه، گمونم خيليا تو دلمون تعظيم کرديم بهش.
انیوی، فعاليت فرهنگی با يه جمع دور و دراز وبلاگی (که خوب من عملن کسی رو به تصوير نمیشناختم جز دو سه نفر) کلی ما رو ياد قديما انداخت؛ چند سال پيشا و اون کنسرت کذايی عصار و پستوی بعدش و شبهای هتل ارم و 1320 و الخ.
خوششانسترين آدم ماجرا هم همانا آقای پيتزای اسفناج بود که دقيقهی نود اومد مجانی تئاترو ديد، بعد تازه يادش اومد بپرسه آقا اسم نمايش چی بود حالا؟!
بعدم اصولن اين حواشی فعاليتهای فرهنگی-وبلاگی خوشتر میگذره تا اصل ماجرا!
-------
میگم که آقای پیتزا اسفناج خیلی طولانیه ها. همون آقای اسفناج خیلی بهتره. ادم می تونه تو برداشت های فرامتنیاش دچار ملوان زبل هم بشه.
بعدم اگه بازم پیغامی چیزی داری بگو من برسونمااا!
آقای اسفناج رو هم موافقم، فقط یه لحظه فکر کردم نکنه با بورانی قاطی بشه.
نازلی جان سلام
دستت درد نکنه بابت چیز فید ما که گذاشتید ، اصن چه خوب حالا که جمیع بچه های محل اینجا رو می خونن از همین تریبون اعلام می کنم که لینک فید مون رو نازلی گذاشته ، دیگه اینقدر به ش نق فید نزنید !
D:
می گم اینجوری کلن دور همی خوش می گذره هاااا
aghaye esfenaj ta ghabl az marizi aghaye bademjoon bood albate !
man fek konam hamoon boorani bashe az hamechi behtare :D:D
سلام روماهت لاغر جان.