آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Sunday, May 11, 2008
در لحظاتی که کار بهتری ندارم، سطل وبلاگم را زیر سوراخهای سقف دلم میگذارم، تا چکههای احساساتم را جمع کند؛ چند روزی که سطل را استفاده نکنم، تا زانو داخل احساسات بیربط و بیمعنی خودم فرو میروم و دست و پا میزنم.
به تجربه برایم ثابت شده است که وبلاگم سوراخ است. با اینکه گاهی به نظر میرسد که دیگر پر شده است و جای بیشتری ندارد، اما دو سه روز که میگذرد میبینم که باز هم خالی خالی خالی شده است. حالا من بسیار موفقم. همیشه پرت و پلا میگویم و هر کسی فکر میکند من همان چیزی را میگویم که او میخواسته بگوید. من پرتوپلاهای قلمبه سلمبهام را با آهنگهای آشنای قدیمی میخوانم و همه گول آهنگ را میخورند و بدون آنکه شعر واقعی آنرا بدانند کلمات بیمعنی مرا برای خودشان معنی و تفسیر میکنند و خوشحالند که کسی پیدا شده است که حرفِ دل آنها را میزند. [+] پ.ن. بعد از اينهمه سال، اگه قرار باشه از بين اينهمه وبلاگ پنجتاشونو انتخاب کنم با خودم ببرم جزيرهی تنهايی، بیشک يکیشون وبلاگ شاهينه. |
الان نوشته اخر یکی از پنج گانه هایت رو خوندم . چقدر دلچسب بود . ممنون ایدایی :ایکس همیشه از این معرفی ها بکن . تو که خودت اخرشی . حالا اون هایی که تو می پسندی دیگه چی هستن ؟!