آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند
|
آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Friday, March 12, 2010
فیلم مانی حقیقی درباره " کارنامه 40 ساله داریوش مهرجویی " در لحظاتی آنقدر خوب بود که حتی از برخی فیلم های کارنامه خود مهرجویی هم فراتر می رفت. فیلم مملو از ایده های ارژینالی است که فیلمساز به این مستند بیوگرافیک اضافه کرده، با تدوین و ریتمی هماهنگ با مضمون و شخصیت مهرجویی که یاد آور بهترین فیلم های وودی آلن در این سبک است ( مشخصا زلیگ و دوست داشتنی و رذل ).
از همه غیر منتظره تر حضور و واکنش شگفت انگیز گلشیفته فراهانی و چند قطره اشکی که جلوی دوربین مانی حقیقی، به نقش هانیه ریخت. شاید که فرصت نکرده بود بگوید با چه اندوهی مجبور شد از علی، علی سنتوری جدا شود. بی صبرانه دلم می خواهد اپیزود هامون را هم بشود که ببینیم. پی نوشت 1: حرف های بالا واقعا ربطی به شیفته گی مفرط من به فیلم کنعان ندارد. پی نوشت 2: زاویه ایستادنم طوری بود که می شد عباس کیارستمی را ببینم. در همه طول فیلم حواسم بود که نسبت به صحنه های طنز و جدی فیلم چه واکنشی نشان می دهد. و واقعا شبیه به هیچ کدام از تماشاگران دیگر سالن نبود. پی نوشت 3: خانوم لاله منصف که تخصص ویژه ای در نوشتن در/ با / از " جزئیات " دارد استدعا دارم روایتشان را از قرار گرفتن ناجوانمردانه مان بین دو ردیف صندلی و شب سختی که گذراندیم بنویسند. عليلطفی |
|
Comments:
Post a Comment
|