آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Saturday, August 14, 2010
امشب گوشت نرم و خوشمزهی این حیوانات را خواهیم خورد، آغشته به ادویههای نایاب، و در کنار آن شراب کاپوآ خواهیم نوشید تا مست شویم. میدانم لذت بردن چیست. این استعدادیست که با گذشت زمان و تاریخ توانستهام به کمال برسانم، و میتوانم بگویم، بیکه خودپسندانه باشد، در این زمینه به استادی رسیدهام. منظورم این است: هنرِ مکیدنِ شهدِ لذت از همهی میوههای -حتا پوسیدهی- زندگی.
در ستایش نامادری --- ماریو بارگاس یوسا پ.ن. کتاب چهل و سه صفحه بیشتر نیست و بهدرستیکه خوندنش بر هر یوسا-دوستِ دیتیل-پسندی واجب عینیست. |
گزاره های این جمله ی بسیار بسیار قشنگ یعنی اینکه اول از همه باید که یک زندگی یی وجود داشته باشد کلن ،
حالا اگر گوشت نرم فیلان و شراب فیلان هم نداشت ، نداشته باشد ولی اقلا" چار تا میوه داشته باشد ،
امکان مکیدن میوه ها هم البت که وجود داشته باشد،
حالا توو اون همه میوه ، یه چندتاییش هم پوسیده باشد ،
آنوقت مکیدن شهد لذت میوه های حتی پوسیده ی این زندگی ، هنر میخواهد؟! استادی میخواهد ؟!
با احترامات فایقه به یو سا و یوسا دوستان عزیز و تاکید این نکته که بقول قدیما ، بنده کوچکتر از آنم که بخواهم روی حرف ایشان حرفی بزنم و اینا !