آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Thursday, October 11, 2012
خنگ عزیز دوستداشتنی برام نوشته: نگاه میکنم میبینم وقتایی که اینجایی همهچی خیلی خوبتره.
بعد از یه قرن رفاقت این تنها جملهی رمانتیکی بوده که به ذهنش رسیده بچهم. |
همین جوری دویست سیصد نفری در اوج فلاکت نشستیم دور هم خوشحالیم، بعدنا لابد به اوجمون هم پی می بریم. طوری نیست که.
این کامنت بالا هم جالب بود واقعن .. نمیدونم چرا بعضی دوستان اینقدر خودشونو ناراحت میکنن؟ با این که "علاف اینترنتی" هم نیستن و اصولا باید کارهای مهمتری داشته باشن! ء
elnaz
من شخصا وبلاگت رو دنبال میکنم. از نوشته هات هم خوشم میاد. اعتراف هم میکنم که هر وقت میام و میبینم متن جدیدی گذاشتی بدوبدو میخونمش. بهرحال امیدوارم ادامه بدی
من از آیدای مفلوک تشکر می کنم که با نوشتن مقادیر متنابهی متون دروغ و جعلی و تکراری، رساله ای افیون اثر برای ما عوام تولید کرده.
باقی داستان میمونه جواب این سوال تاریخی که چرا ایرانی جماعت برای نقد، بد گفتن، دشمنی، فحش دادن، یا ابراز تنفر و مخالفت همیشه باید از کانسپت آنونیموس کمک بخواد ... سرزمین پشت پسله، طعنه و کنایه، جوراب سر کردن و فحش دادن، غولهای مستعار و اینتلکچوالهای نامرئی ...
منم یکی از همون مفلوک هام که وقتی نبودی اینقدر نق زدم که شوالیه ناموجود دعوام کرد.
تازه قول دادم اگه بگه تو کجایی وبلاگ بنویسم اما تنبلی نمیذاره
کامنت مرتبط با پست:
تو ذهن بچه نزن تازه زبون باز کرده خوب
ناغافل به مرحله کشف و شهود رسیده
شاد باشی مادر
به خدا علافوم سیت