آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Friday, September 9, 2016
خواب میبینم دارم از تپهی بلندی میروم بالا. به جای کفش مناسب کوه، یک جفت دمپایی پلاستیکی به پا دارم. لاکهایم نصفهنیمه کندهشدهاند و پاهایم خاکیست. بوتههای خار و سنگریزهها و هرازگاهی رو به پایین لیز خوردن روی سراشیبیها. بیداری هم همین است گاهی. کفش و زمان نامناسب و تنِ ورزشنکرده و هی زمینخوردنهای رو به پایین. اینبار اما تپه واقعیست. دمپایی واقعیست. سراشیبی و سنگریزهها واقعیاند. جای من روی شیب تپه هم واقعیست. همین جایی که از دامنه فاصله گرفته و تا نوک تپه راه دارد هنوز.
|
|
Comments:
Post a Comment
|