آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Friday, July 5, 2019
به همون اندازه که دنبال روتین درست کردنم، به همون اندازه از روتین فراریام. یعنی کافیه روتین تبدیل بشه به یه اجبار، مغزم هزار و یک بازی درمییاره که از زیرش در ره. یعنی هر روتینی که خودم دستورش رو صادر کنم، از نظرش اشکالی نداره، هر روتینی که یه چیز دیگهای مثل شهریهی گزافی، شخصی، قراردادی، تعهدی چیزی توش دخیل باشه، مغزه شروع میکنه به در و دیوار کوبیدن و شیون سر دادن که من آدم روتین نیستم دست از سرم بردار. مثال؟ مثال همین پکیج کتوی هفتهی اخیر که با شکست مواجه شد . مغزم اعلام کرد من دلم میخواد خودم میز بچینم میوه میخوام سالاد خودمو میخوام درسینگ خودمو میخوام فیلهی مرغ و ماهیم باید به شیوهی خودم طعمدار شده باشه نه مثل اینا فلهای و بدسلیقه و پر ادویه، و در مجموع دریافتم اصلا خوشم نمیاد کسی برام تصمیم بگیره چی بخور چی نخور. لذا تمام توصیههای اینستاگرامم رو پس میگیرم و به زندگی قشنگ قبلیم برمیگردم و آخیش سلام فرنچتستهای مرغوب سلام دیر فرایدیز.
|
|
Comments:
Post a Comment
|