آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Tuesday, September 1, 2020
«روز دیگر شورا» رو یکنفس خوندم تقریباً. لذا بهم ثابت شد هنوزم میشه یه کتاب ۳۰۰ صفحهای رو دو روزه خوند. فریبا وفی همیشه جوری مینویسه که انگار خودش سالها سرگذشت قهرمان قصهش رو زندگی کرده. دغدغهها رو دقیق و درست مینویسه و فارغ از این که ته قصههاش به کجا ختم شه، نثر متقاعدکنندهای داره برای من.
«شورا نمیگوید که همان شب توی گودال از منصور طلاق گرفت. بدون رفتن به محضر و بدون داشتن شاهد، بیسروصدا و برای همیشه از او جدا شد.» من؟ روی پل عابر پیاده، سوگامو، توکیو، ۲۵ سال پیش. |
|
Comments:
Post a Comment
|