میدانید؟ گاهی فکر میکنیم شعر و ترانهی این جوانهای زیرزمینیِ این روزها، برای این به دل و روحمان نمیچسبد و بعد شعرِ آدمی مثل محسن، این جوری نفوذ میکند و ماندگار میشود که ما، نسل ما، بیشتر از این اهل عصیان باشد، که موسیقیاش بشود رپ و امثال آن، اهل یأس است. این جوری است که هی زمزمه میشود لامصب!ـ
باراني باشي.