
از اتاق فرمان هی غر میزنن که اه، وبلاگت شده مجله فيلم. چشم خب. قول دادهم هم که در مورد اين فيلم ننويسم، نمینويسم هم. چشم. فقط خواستم يادم باشه چه هنوز ايدههای عالی وجود داره تو دنيا، برای ازشون فيلم ساختن، همين. فقطتر هم اينکه واقعن میشه بعضی فيلما رو، بعضی کتابارو، بعضی آدما رو همينجوری ساموار از رو کاورشون دوست داشت و بعد از ديدن، خوندن، داشتنشون همچنان پشيمون نشد.
بعله . ما هم این فیلم رو دیدیم و کلی حال کردیم و صرفنظر از موضوع اصلی ی فیلم ، چقدر آقای خونه در مقابل بعضیا ! عزت نفس داشت و خودشو کنترل کرد تا آخر فیلم !