آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Friday, September 10, 2010
ذاتِ مادربودن با رنج و اندوه عجین است. رنجای آنقدر عمیق و آنقدر درونی، که بسیاری از روزها به چشم نمیآید. بسیاری از روزها فراموشاش میکنیم. بسیاری از روزها حتا از باری که بر دوش داریم، از صبوریمان، از تحمل ابدیمان لذت میبریم. فراموش میکنیم که هر روز رنج میکشیم. فراموش میکنیم که تا پایان رنج خواهیم کشید.
یادداشتهای عصرانه --- ویرجینیا گلف Labels: las comillas |
اما نگارش شما تحت تاثير نوشتار داريوش سجادي برايم جالب بود . شما اولين نفري هستيد كه من مي بينم اين جوري مي نويسد .
البته شاملو هم گير داده بود به اين نحو نوشتن
مرسی