آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند
|
آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Wednesday, February 6, 2013
"I always tell the truth; not the whole truth, because we are not capable of telling it all. Telling it all is materially impossible."
- Jacques Lacan
غمگین نیستم راستش. الان که فکرش را میکنم میبینم واقعاً غمگین نیستم، افسرده هم. پست پایین را که مینوشتم، داشتم هاتداگ میخوردم با پنیر گودا و سیبزمینی سرخکرده. میشد بروم خانه، اما ماندم سر کار چون دوست دارم تنها بچرخم برای خودم اینجا. مشقها و درسها و کارها را آورده بودم که اصلاً تا دیروقت بمانم اینجا، با موسیقی خوب و یک دسته داوودیِ تازه و کیک بیسکوئیتی نوبل. بعد از سه ساعت حرفهای دیشب، امروز خوبم. با معلمم کلی گپ زدیم امروز. دارد ازش خوشم میآید کمکم. بر خلاف ظاهرش آدم دقیق و نکتهسنجیست. بعد زنگ زدم غذا بیاورند. میشد بروم خانه، دلم خواست بمانم اینجا اما، تا شب، تا دیروقت، و تمام کارهای نصفهنیمهی این مدت را برسانم به یک سرانجامی. اینجا که هستم خوشاخلاقم. خانه و پیژامه آدم را مجبور به استراحت میکنند، به بطالت، حتا اگر قبلش هزار ساعت خوابیده باشی. الان باید بشینم این کتابها و سیدیها را جا بدهم، بعد روی میز گِرد را خالی کنم دفترها را پخش کنم جلوی روم، و فکر کنم به اسمها و تاریخها و آدمها. اینها یعنی افسردهام نیست، زیر پتو نیستم، با لباس رسمی نشستهام به کار و حتا قرار امروزم را هم نپیچاندهام. بعد وقتی داشتم هاتداگ میخوردم سه تا ایمیل حاوی بوس و محبت و قربانصدقه خواندم که با هاتداگ و دماغ آغشته به سس خردلم کنتراست بالایی داشت راستش. کمی سیر شدم، مقداری هم شرمنده. نمیدانم زنی که مچاله شده توی پست پایین دقیقاً از کجا میآید. گاهی حتا نمیدانم چرا در بند پنجم آن یکی پست آزردهخاطرم یا از چی دلزده. نوشتههای من گاهی خودِ منند، گاهی هم اما راه خودشان را میروند، گرسنه و ژولیده و بداخلاق، در حالیکه من با دامن و ژاکت و بوت ساقبلند قهوهای نشستهام پشت میز و سیبزمینی میخورم و شال نارنجی خوشرنگم را از دست سسها نجات میدهم به سختی.
Labels: یادداشتهای روزانه |
Ye refighe ghadimi, ke nemishnasatet, faghat har shab, miri zane khunasho mizani, daro baz mikone be rut, mibine hamun fardi ke hameye shabaye in hame sal umade bud sar bezane, baz umade sar bezane...! Mire dare yakhchalo khodesh baz mikone, ye livan ab mikhore, miad ru mobl mishine, ye sigar roshan mikone o mikeshe... Tamum ke shod, dar ro baz mikone o mire... Bi hich harfi, bi hich kalami ke fasele bendaze...
Salhast... Salhast ke har shab mehmune khuneye shomaim, khanume A.C.D.
:]