آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند
|
آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Tuesday, September 9, 2014
دنیای مدرنِ معاصر، مُدام ابزارهای خود را به-روز-رسانی میکند و مدامتر تغییرات به-روز-رسانیاش را به رُخ مصرفکننده میکشد، لکن این تغییرات و این به-روز-رسانیها در زمینهی آداب و آیین و قوانیناش اتفاق نمیافتد. دنیای معاصر در حرکتی پر شتاب، انسان معاصر را در معرض دنیای دیجیتال و شبکههای اجتماعیِ مجازی قرار میدهد بیکه دستورالعملی برای استفاده از این «شبکههای مجازی» در شبکههای «حقیقی» به مخاطب ارائه کند. از این رو شاهدیم بسترهای معاشرت حقیقیمان چگونه در سایهی بسترهای معاشرت مجازی رنگ میسپارند و شاهدیمتر که چگونه شبکههای مجازی به درون شبکههای حقیقی نفوذ میکنند و جان میگیرند و چگونه برای بقا جان از تنِ شبکههای حقیقی میستانند.
ازین رو انسان معاصر همچنان به سان انسان نخستین به کافه میرود و به مهمانی میرود و به شبنشینی میرود، اما بر خلاف انسان نخستین، در فواصل کوتاه چای و قهوه و سالاد و دو پیک نوشیدنی و چند کلمه گپ و گفت، دائما سرش توی موبایل و توی اینستاگرام و توی فیسبوک و توی توییتر و توی الخ گیج میرود و گاهی هم از هوشْ می؛ صرفا. بیادبی در دنیای معاصر، تعریفی جدید پیدا کرده بیکه کسی آن را باز تعریف کرده باشد یا رعایت کند یا اصلا تمایلی به تعریف و رعایت داشته باشد. اگر ادبِ انسان نخستین، در میانِ جمعْ آروغ نزدن و غذا را با سر و صدا نجویدن و در حضور بزرگتران پا را دراز نکردن و با دهان پر حرف نزدن بود، امروز بیادبیِ انسانِ معاصر، در مدام سرشتوموبایلاشبودن است وقتی دعوتتان کرده به کافه یا میهمانتان کرده در خانهاش. لذا از این روست که گاهی بهتر است آدمی از هوش بِ؛ رسما. در بابِ اربابِ ادبْ و اربابْ اینستا --- لقمان حکیم، ترجمهی بابک احمدی Labels: las comillas |
|
Comments:
:)))
# |
 فروغ | 12/9/14 12:50 PM
چه ترجمهی خوبی:)))
# |
Sepid | 13/9/14 9:18 AM
چه ترجمهی خوبی:))))
Post a Comment
# |
Sepid | 13/9/14 9:20 AM |