آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند
|
آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Tuesday, March 26, 2019 
در این تصویری که شخصی نهایرانی برای من فرستاده عناصری هست که مایه و اسباب آرامش است. غیر از سفره هفتسین که در عین زیبایی ساده است و نشانی از ظرافت ذهن ایرانی دارد- ظروف نازکند، مانند زمانی که ظروف زبان و دهان نازک بود، ظرف کلام نازک بود، رنگها هم نرماند، تقریبا همهچیز لطیف است. غیر از سادگی سفرههفتسین، به اجسام مردان نگاه میکنم، لاغرند یا به اندازهاند، راستند، نه کج و افتاده، مشغول خودشانند، چون هر کدام کسی است، هر کدام نقشی دارد که بی آن تمام این اسباب به هم میخورد، آنها به دورسفره هفتسینند و بی آنان سال متحول نخواهد شد، هر چقدر نگاه میکنم اضطرابی نمیبینم، رخهاشان به من میگوید که میدانند از کجا آمدهاند و به کجا میروند، در کلیت جهان موجودند، و در جهان ایرانی و جهان ایرانی در کلیت دیگر، وحشتی از بودن و نبودن ندارند، میدانند که هستند و بی آنها کار جهان زمین میماند. چون هستند تلاشی به بودن نمیکنند، راز قرار اندامهاشان این است. چشمهاشان را بنگرید، جز به خودشان نگاه نمیکنند، چشمهاشان هم به کار خود مشغولند و نگاهشان نه به تلویزیون است و نه به اکران تلفن یا دستگاه دیگری تا چیزی اعلام شود یا چیزی را اعلام کنند. یا عکسی از خودشان به جهانی دیگر بفرستند مانند سرنشینان سیارهای دیگر که به وجود دیگری اطمینان ندارند و میخواهند مطمئن شوند که تنها نیستند در این عالم. مثل کلماتی که باید فاصله بگیرد از کلمهای تا جملهای ساخته شود، از هم فاصله دارند و این فاصله به هر کدام شخصیتی بخشیده است. دلم میخواهد فکر کنم که در این روزگار، روزگار این تصویر هنوز عکاسی نبوده و آنها تصویر از خود را در ضمیرشان دارند و دیدهاند. میدانند چهاشکالی دارند و نیازی نه به دیدن دارند و نه به دیدهشدن. به نظرم میرسد که وقت برایشان مهم است اما یکیشان ساعت دارد ساعتی که با گردش سیارهای تنظیم شده است که به دور خورشید میگردد و او یکی دارد این گردش را به دقت دنبال میکند. او که وقت را به خواندن میگذراند، او که دود میکند و او که در میان بود و نبود است و کودک که منتظر است تا دستور خوردن داده شود. کسی دستور نمیدهد، کودک میداند. جسم کودک میان دو سال قدیم و جدید مقیم است. دستش از او پیش گرفته، آماده است. سین گفت زنان کجایند، گفتم زنان دارند نقش میکنند، آنجایند که به دیده نمیآید، سفره را چیدهاند. سفره با نان سنگک، گرسنگی را از یاد نبرده.
Labels: UnderlineD |
|
Comments:
Post a Comment
|