قصه ها همیشه آنجایی تمام نمی شوند که تو دوست تر می داری . حالا گیرم آخرین کلمه آخرین پاراگراف آخرین فصل کتاب را خوانده باشی و کتاب را بسته... هر داستانی در فصل اول خود استمرار می یابد و جایی در عالم واقع به موازات داستان پیش می رود... حالا بنشین و ترانه ها را یک به یک حفظ کن و بمان مات و مبهوت و با صدایی خشک ، مرگ را فریاد بزن... مردن ، بلد بودن می خواهد. می شد مثلا" شبی بارانی ، دل به صدای موهوم پیرمرد داد و در "اندک جایی برای مردن" ، خلسه دلپذیر مرگ را تجربه کرد . توی همان کوچه خلوتی که هنوز وسوسه می کند بی تابی های تو را... بهار ، هر سال فصل آخری دارد . فصل آخر بهار یعنی زنده به گوری در گور خاطره چشمان دو رنگی که شبی نمناک ، خیسی تنهایی را به رخت کشید و در پیچ کوچه گم شد. همان کوچه خلوتی که هنوز وسوسه می کند بی تابی های تو را... زندگی همیشه معنی زنده بودن نمی دهد. بعضی وقت ها زندگی یعنی من! کلاویه های سیاه و سفید هیچ سازی ، دیگر جذبم نمی کنند . چقدر بیگانه ام با زیر و بم و بالا و پایین صدا ، وقتی هیچ ترانه ای ، آواز نمی کند فصل آخر این زیستن نباتی را... خیلی چیز ها هست که باید یادت بماند. من اما فقط می خواستم چشمان دو رنگ دخترکی را که به فراموشی من هجرت کرده بود ، یادگار داشته باشم... این خیلی خوب است که آدمهای مرده ، بالاخره می میرند... http:///
حالا بنشین و ترانه ها را یک به یک حفظ کن و بمان مات و مبهوت و با صدایی خشک ، مرگ را فریاد بزن... مردن ، بلد بودن می خواهد.
می شد مثلا" شبی بارانی ، دل به صدای موهوم پیرمرد داد و در "اندک جایی برای مردن" ، خلسه دلپذیر مرگ را تجربه کرد . توی همان کوچه خلوتی که هنوز وسوسه می کند بی تابی های تو را...
بهار ، هر سال فصل آخری دارد . فصل آخر بهار یعنی زنده به گوری در گور خاطره چشمان دو رنگی که شبی نمناک ، خیسی تنهایی را به رخت کشید و در پیچ کوچه گم شد. همان کوچه خلوتی که هنوز وسوسه می کند بی تابی های تو را...
زندگی همیشه معنی زنده بودن نمی دهد. بعضی وقت ها زندگی یعنی من!
کلاویه های سیاه و سفید هیچ سازی ، دیگر جذبم نمی کنند . چقدر بیگانه ام با زیر و بم و بالا و پایین صدا ، وقتی هیچ ترانه ای ، آواز نمی کند فصل آخر این زیستن نباتی را...
خیلی چیز ها هست که باید یادت بماند. من اما فقط می خواستم چشمان دو رنگ دخترکی را که به فراموشی من هجرت کرده بود ، یادگار داشته باشم...
این خیلی خوب است که آدمهای مرده ، بالاخره می میرند...
http:///
پست لطفا!
:|
سارا (صدگل)
100gol.blogfa
:D
این پست لطفنه پیداش نیست آخه !
پ.ن. من از ترس اینکه به وبلاگ من سرایت نکنه بی اسم و رسم کامنت گذاشتم.
من نگرانم کم تحملی تو به همه جا سرایت کنه