CARPE DIEM

Sunday, June 22, 2014

بعد از مرحوم گودر، فیدهایم را برداشتم رفتم NewsBlur. نرفتم درواقع، دوستی آمد دنبالم مرا برد. رفتم دیدم خوش‌تیپ و خوش‌خوان است، روی آیفون هم خوب جواب می‌دهد، شدم مشتری‌اش. خورد به دوره‌ای از من که لپ‌تاپ را بوسیده بودم گذاشته بودم کنار. زندگی آن‌لاین‌ام مختصر شده بود به یک ساعتی در روز، با گوشی موبایل. همین یک ساعت را هم به وبلاگ‌خوانی می‌گذراندم، طبعا از خلال نیوز-بلر. طبعا‌تر عادت به فیدخوانی باعث می‌شود آدم به فیدخوان‌ها بسنده کند، نرود سراغ خود وبلاگ‌ها. نیوز-بلر حتا وبلاگ را با تمپلیت خود وبلاگ هم نشان می‌دهد، این‌جوری‌ست که دیگر اصلا گذارت نمی‌افتد به خود وبلاگ. با خودت می‌گویی هر وقت کسی آپدیت شد لینک‌اش می‌آید این‌تو دیگر، بی‌شک. بعد؟ بعد یک وقت‌هایی مثل دیروز، به آدم آن‌ور میز می‌گویی «چه عجیب که دیگه نمی‌نویسی هیچ». جواب می‌دهد «می‌نویسم که!»، می‌روی می‌بینی اوه، تمام این ماه‌هایی که فکر می‌کردی نبوده و ننوشته، بوده و نوشته، نیوز-بلر اما تصمیم گرفته آپدیت شدن‌اش را نشان ندهد. تویی هم که تمام داده‌هایت از همین یک کانال ارتزاق می‌کرده‌اند، خیال کرده‌ای حکایتْ همین یک نسخه را داشته که نیوز-بلر تعریف می‌کرده، ولاغیر. یک روزی مثل دیروز اما، چشم باز می‌کنی می‌بینی نیوز-بلر هم خدا نیست حتا، یک جاهایی یک فیدهایی از زیر دست‌اش در می‌رفته، در می‌رود.

آدم‌ها همیشه با اعتمادِ مطلقْ راحت‌ترند. ایمانِ مطلقْ داشتن به چیزی، کسی، همیشه زندگی را ساده‌تر کرده. این روزها؟ این روزها اما زندگی آن‌قدرها هم که خیال می‌کردیم ساده نیست..

Comments:

اعتماد هم دوره خودش داره میان سالی هر عیبی داشته باشه خوبیش به اعتماد به خود.
مخصوصا که هر بار درست از آب در بیاد

# |

khaabepary | 23/6/14 8:41 PM