آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند
|
آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Monday, October 18, 2004
از پيامدهاي زندگي غربتي اين شود که کله صبح هر کدوم زودتر از خواب پا شدين کور مال کوري مي پري پشت قاقارکه به اميد الرت ساوند ميل ياهو که بگه گيشــــــوووووووووووونگ و صبحتو پر لبخند و قيلي ويلي کنه ...
"آی تک" + دلم الان بوی سيگار می خواد و براونی روبيک.. هيچ چی ديگه هم خوبش نمی کنه! + هه، دوباره خواب ديدم که بيدار شده م و گوشه اتاقم يه ويولونه، همون ويولون خوشگله که کلی دلم می خوادش. بعد دوباره عين احمقا دم گرگ و ميش صبح از زير پتوی گرم اومدم بيرون، کاپشن پوشيدم و خوب همه جا رو نگاه کردم، اما بازم نبود که نبود ): بعد دوباره حواسم اومد سر جاش که خواب ديدی فرزندم، خواب ديدی! + آخرين کشفمم اينه که امروز تو Full Frontal ديدم جوليا رابرتز جان هم ساعتشونو دست راستشون می بندن. بعدشم من عاشق غذا خوردنشم هنوزم! + هوووم.. يکی از چيزايی که به صورت ديفالت روش حساسم، مرد خسيسه! از مرد حساب گر خسيس متنفرم، حتا اگه خود رت باتلر باشه! هيچ ربطی هم به وضع مالی ش نداره، خيليا هستن که علی رغم وضع مالی نامناسب، طبع بلندی دارن، بلند نظرن، و آدم اينو تو رفتارشون به وضوح می بينه. اما بعضيا هم هستن که با وجود موقعيت مالی مناسب، ذاتن تنگ نظر و حساب گرن. متاسفانه هم چين شخصی هر قدرم که آدم خوبی باشه و دوسش داشته باشم، اين خصوصيتش باعث می شه به کلی از چشمم بيفته! راهم نداره! + بابا جون، مرگ يه بار، شيون يه بار، غير از اينه ديگه؟! آخه آدم اين همه محاقظه کار؟؟ پووووف! فکر می کنی چيزی رو که ممکنه يه هو از دست بدی، همين الانش يواش يواش داری از دست نمی دی؟؟ چرا جان من، از الانشم باختی، فقط چشماتو داری درست باز نمی کنی.. دتس آل. + روزای من عين اين خمير اسباب بازی های فابر کاسل می مونن. قيافه شون کلی خوش آب و رنگ و هيجان انگيز و سرگرم کننده س، اما کافيه گازشون بزنی تا بفهمی چه قد بی طعم و بوان! + هووووم.. نوچ.. نمی شه هم خدا رو داشت هم خرما رو! .. اگرم بشه مطمئن باش نه خداهه و نه خرماهه هيچ کدوم ته دلشون احساس خوبی نخواهند داشت.. حالا هر قدرم که تو آدم اسپشال و ويژه و منحصر به فردی باشی! بعد يه وقت مياد که چشماتو باز می کنی می بينی شدی از اون جا رونده و از اين جا مونده. بعد خودت می مونی و حوضت. ببين کی دارم بهت می گما! + Miracles Happen + اگه می خوای برنده ی يه قلب باشی، کافيه بهش اطمينان بدی که هستی. بودنت رو قدرت مندانه بهش نشون بدی، بهش ياد آوری کنی هی. همون جمله ی کوتاه " من هستما، هر چی که بشه." ، همون جمله هه برگ برنده ست، شک نداشته باش. می بَری. + نوستالژی. |
|
Comments:
Post a Comment
|