آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند
|
آهو نمیشوی بدین جستوخیز، گوسِپند |
|
Monday, December 16, 2013 خیلی اتفاقی در معرض شنود مکالمهای قرار گرفتم که مادران مشغول به کار رو محکوم میکرد و به ستایش مادران دائم در خانه مشغول بود. مادران «دائم در خانه» میوهی پوستکنده میدادن به بچههاشون، آبمیوهی طبیعی، ماستوخیار و سالاد و سبزیخوردن، قیمه، کتلت، همیشه غذای گرم آماده بود، ماکروویو و سنت بازگرمایش غذا در اون خونهها مفهومی نداشت، کسی لازم نبود وقتی از مدرسه برمیگرده کلید خونه رو از وسط کولهپشتی به چه شلوغی و سنگینی بگرده پیدا کنه، لباس کثیفا رو لازم نبود بندازن تو سبد رختچرکا، همیشه کسی تو خونه بود که درو باز کنه و تلفنو جواب بده، لباسهای شسته شده خودشون میرفتن توی کمدها و کشوها، و هیچکس مدام غر نمیزد ظرفای کثیفتونو بچینین تو ماشین. زرافه سپس به حمایت از من گفت البته مامان غذا و میوه و آبمیوه و سبزی و سالاد که میده انصافا، اما اصلا نباید تسلیم ماشین ظرفشویی بشیم. دخترک ادامه داد آره، باید تا جون داریم در مقابل چیدن ظرفها مقاموت کنیم. زنده باد ظرفای کثیف، روی کانتر آشپزخونه. زرافه گفت زنده باد ماگهای کثیف، بالا سر تخت. من؟ لیوانای آبمیوه رو گذاشتم رو کانتر. صدا نزدم بچهها بیاین آبمیوه. لیموشیرین توی آبمیوه کمکم تلخ میشد، به نشانهی اعتراض به اینترنت و موبایل و ایکسباکس. به نشانهی اعتراض به بچههایی که همیشه ده دقیقه بعد میرسیدن سر میز غذا و عصرونه و الخ. اینترنت و موبایل و پلیاستیشن در مقابلهی دائمی با غذای از دهن نیفتاده و چای داغ. لیوانای آبمیوه رو گذاشتم رو کانتر، متفکرانه. هرگز فکر نمیکردم روزی اینچنین در معرض تحریم نودل، سوپ فوری، و جنبش مبارزه با چیدن ظروف کثیف در ماشین ظرفشویی قرار بگیرم. |
|
Comments:
Post a Comment
|