CARPE DIEM

Thursday, November 25, 2010

فرزندم

از معاشرت با کسی که مدام می‌خواهد تجارب شخصی تو را برایت سازمان‌دهی و نتیجه‌گیری و نسخه‌پیچی و دارو و درمان کند بپرهیز.

از نامه‌های سیلویا پرینت به دخترش

Comments:

حتی شده، که گرچه ناخودآگاه، و البته نه به این شدت ِ گفته شده، سعی کرده باشم خودم این کار رو برای کسی کنم. و هیچ دوست نداشته‌ام خود ِ اون لحظه‌ام رو. حداقل حالا که ابدن انتخاب نمی‌کنم‌اش برای مثلن کمک به دیگری که اصلن هم کمک حال نیست. برای من که نبوده.

# |

اصلان | 26/11/10 3:58 AM

سرچ کردم تو عنترنت و وقتی فهمیدم این سیلویا خانم که بچه ها ننه سیلویای دانا صداش می زدن انقدر حرف زد که سرطان حنجره گرفت و آخرش انقدر اون جوری که حرف می زد زندگی نکرد تا بالاخونش رفت اجاره و سالها تو دیوانه خانه سرگردان بود...خیلی تراژیک...خیلی تلخ
:p

# |

c!na | 26/11/10 4:04 PM

اصلاً این دوست پرینترمون خیلی قاطع حرف زد این سری نداشتم فازشو. بزار بچه خودش تصمیم بگیره
:ی

# |

Anonymous | 26/11/10 10:15 PM

خوب، ایشان این را نیز فرموده اند:
رازهايت را با آدم‌ها شريک نشو. از صميميت اجتناب کن. رازها رابطه‌ها را می‌خورند. ابتدا هم‌دلی را برمی‌انگيزند، سپس در طول زمان به چکشی تبديل می‌شوند در دست آدم‌ها، برای کوبيدن ميخ، هر مدل ميخی، بر ديوار.
موضوع این است که شما نوشته ای از اندیشمندی نقل کرده اید که به نظر شما خوب است.
به قول اسپینوزا : آنچه می خواهیم برای خوبی آن نیست بلکه برای آن خوب است که آن را می خواهیم.
شما –خود- رازهایتان را با آدم ها به اشتراک می گذارید، اصلا حواستان هست که دارید مخاطب را از والاترین فضایل بشری یعنی فضیلت دلسوزی به همنوع (نه ترحم که احساسی عمودی از بالا به پائین است) تحذیر می کنید، چه کسی می تواند روان روشن انسانیت را از نسخه های درمانی افصح المتکلمین بپرهیزاند؟ از شمارش خارج است دفعاتی که تراوشات مرصعش ذهن پریشان ام را سازمان داده است.
خوب ، بزرگی کنید و اجازه بدهید اندیشه های خرد نیز مطابق با لطافت طبع انسانی شان ، مهر بورزند ، هرچند شما را به کار نیاید.

# |

بابک | 27/11/10 9:24 AM